از وقتی جو مهاجرت در خونه ما قوی شد ، حال و هوای اهالی منزل هم به طرز با نمکی تغییر کرده !

از همه جالبتر برادرهای کوچکترم هستند که عامل اصلی عملی شدن این تصمیم بعد از یک وقفه ۸ ساله شدند ، و آرزوهای این دوتا وقتی که از ایران خارج شدند !

امید کلاس پنجم هست و مدرسه دوزبانه میره و به خاطر همین زبانش تقریبا خوبه ( از من که بهتره :دی) . بهترین تفریحش یادگرفتن مشخصات آخرین مدل های بنز و بی ام و هست .تفریح بعدیش سرچ کردن آخرین کنسولهای بازی و لیست کردن قیمت های اونها به دلار هست تا در اولین فرصتی که از ایران رفت اقدام به خریداری کنه !

بزرگترین آرزوی امید ، بعد از رفتن از ایران اینکه بتونه به نمایشگاه های بزرگ ماشین و بازی بره و به خاطر ایرانی بودن مشکل ویزا نداشته باشه !

امیر کلاس دوم راهنمایی هست و مفید درس میخونه. بچه فوق العاده باهوشی هست و کلا ۱۰ سالی بزرگتر از سنش حرف میزنه. پدرم آینده امیر رو در اینجا اینطور میبینه : المپیادهای علمی مدال کسب میکنه ، رتبه عالی در کنکور ، قبولی در بهترین دانشگاه کشور ، زندانی شدن به خاطر فعالیت های سیاسی ، حبس و یا حتی اعدام ! این دقیقا تصور پدرم از آینده امیر هست !

امیر دوست داره از ایران بره تا بتونه با سرعت بالای اینترنت بازی کنه و تا میتونه بازی دانلود کنه ! دوست داره همه ( ازجمله من !) از ایران بریم که دیگه نگران دیر اومدن های من ؛در روزهای شلوغ تهران نباشه  ! دوست داره ، بهترین دانشگاه های دنیا درس بخونه و از خوندن دینی و کتاب های وابسته بیزاره !

همچنین ایشون از اینکه با دوستهای خارجیش چت  کنه و بگه ایرانی هستم احساس شرمساری میکنه و میگه دوست ندارم بگم ایرانی هستم !

اینها نمونه خیلی کوچکی از فرزندان نسلی هست که تمام دوران زندگی خودشون رو در دورانی زندگی کردند که ادعای تربیت فرزندان فلان و چنان داشت !

و البته خود من ، دلم میخواد از ایران برم تا فقط چند سال از جوونیم رو ، جوانی کنم !